##article.abstract##
Қазақстан Республикасында халықты әлеуметтік қорғау саласындағы мемлекеттік басқару қазіргі кезеңде айрықша маңызға ие болып отыр, өйткені дәл осы сала арқылы мемлекеттің әлеуметтік тұрақтылықты қамтамасыз ету, халықтың әлеуметтік осалдық деңгейін төмендету және қоғам тарапынан сенімді нығайту қабілеті айқын көрініс табады. Цифрлық трансформация үдерістерінің күшеюі әлеуметтік саясатты іске асырудың басқарушылық логикасы мен құралдарын елеулі түрде өзгертті. Соның нәтижесінде әлеуметтік қорғау біртіндеп қарапайым ресурстарды қайта бөлу тетігі ретінде емес, адресаттылыққа, ашықтыққа және нақты нәтижеге бағдарланған кешенді басқару жүйесі ретінде қарастырыла бастады. Бұл өзгеріс әлеуметтік саясаттың мазмұнын ғана емес, оның институционалдық негіздерін де қайта пайымдауды талап етеді.
Зерттеудің ғылыми қызығушылығы цифрлық технологиялардың әлеуметтік саладағы мемлекеттік басқаруға ықпалын талдауға шоғырланған. Атап айтқанда, цифрландыру институттық құрылымдардың өзгеруіне, басқарушылық шешімдер қабылдау үдерістерінің сипатына және мемлекет пен халық арасындағы өзара әрекеттесу формаларына жаңа серпін береді. Цифрлық шешімдердің кеңінен енгізілуі құқықтық реттеуге, ведомствоаралық үйлестіруге және әлеуметтік шаралардың тиімділігін бағалау жүйесіне қойылатын талаптарды күшейтеді. Осы тұрғыдан алғанда, дәстүрлі басқару тәсілдерін қайта қарау қажеттілігі объективті сипатқа ие болып отыр.
Зерттеудің мақсаты Қазақстан Республикасында халықты әлеуметтік қорғау саласындағы мемлекеттік басқаруды цифрлық трансформация жағдайында кешенді түрде талдау және оның тиімділігін арттыру бағыттарын ғылыми тұрғыдан негіздеу болып табылады. Жұмыстың ғылыми жаңалығы институционалдық механизмдер мен цифрлық басқару шешімдерін ұштастыратын интеграциялық тәсілді әзірлеумен айқындалады. Зерттеу гипотезасы ретінде цифрлық технологияларды жүйелі әрі үйлесімді енгізу әлеуметтік саясаттың адресаттылығы мен ашықтығын арттырып, оның жалпы тиімділігі мен тұрақтылығын жаңа сапалық деңгейге көтереді деген тұжырым алға қойылады.